Op een sublieme manier speelde Sabine Maes de rol van Helga Deen. Heel haar houding, stem en non- verbale expressie wisten de zaal te boeien van het begin tot het einde. Een bezoeker zei dat ze even het gevoel had alsof het Helga zelf was. Zo intens.
En Hanneke Gerritsen, de beste vriendin van Helga vertolkte mooie liederen. Liederen die ook op de piano gespeeld werden door Helga’s moeder samen met Ed Dijksterhuis aan het Klompven. Wat een prachtige stem had Eva Emmen. Samen met Kees van de Berg (Joris Donders) en vader Willy (William van Dijk) namen zij de zaal mee, door Kamp Vught waarbij vooral het kindertransport heftige reacties opriep bij Helga.
Aan het slot van de voorstelling ging het gezin met de trein naar Westerbork en naar het laatste eindstation Sobibor in Polen waar ze op 16 oktober 1943 na 72 uur aankwamen. Vanwege de lange, warme reis mochten ze direct douchen. Kleren netjes opvouwen en aan een haakje hangen. Het water kwam uit het plafond. In het midden zat een luik. Er werd een blik naar binnen gegooid, gesis, Helga, haar broertje Klaus, en hun ouders vonden er hun dood. Vermoord.